உடல் ஒருபோதும் தவறு செய்யாது – எனது மகள் பிறந்த கதை – பிரபு

என்னைப்பற்றிய ஒரு சிறு அறிமுகம். கணிணி மென்பொருள்துறையில் கடந்த பத்து வருடங்களுக்கும் மேலாக பணியாற்றிவருகிறேன். திருமணமாகி விட்டது. இரு பெண் குழந்தைகள் உள்ளனர். முதல் குழந்தைக்கு 5 வயதாகிறது, இரண்டாவது குழந்தை பிறந்து சில வாரங்களாகியுள்ளன. இந்த பதிவு என்னுடைய கடந்த ஒரு வருட கால அனுபவக்குறிப்புகள். இரண்டாவது குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது என்று முடிவெடுத்ததிலிருந்து குழந்தை பிறந்தது வரையிலான நிகழ்ச்சிகளின் சுருக்கமான நாட்குறிப்புகள். இந்த ஒரு வருடத்தில் என்னுடைய வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான சிலவற்றை கற்றுக்கொண்டேன் என நம்புகிறேன்.

1-மே-2014:. என் மனைவிக்கு ஒவ்வொரு மாதமும் பத்தாம் தேதியை ஒட்டி மாதப்போக்கு ஏற்படும். அவளுக்கு கொஞ்சம் நாளாக கொஞ்சம் அசதி மற்றும் ஜலதோசம் இருந்து வந்தது.

21-மே-2014: என் மனைவிக்கு வழக்கம்போல் மாதப்போக்கு ஆகவேண்டிய தேதி கடந்து பத்து நாட்கள் ஆகிவிட்டது. அவளுக்கு கொஞ்சம் நாட்களாக உடல் வலி மற்றும் ஜலதோஷமும் இருந்தது. இவையெல்லாம் கரு தரித்திருப்பதற்கான அறிகுறிகள் என்று நினைத்தோம். நாம் எப்போதும் ஒரு  கருவியை வைத்தோ அல்லது ஒரு  மருத்துவரிடமோ பரிசோதித்து ’நீங்கள் கர்ப்பமாக  இருக்கிறீர்கள்’ என்று சொன்னால்தான் நம்புவோம். அவ்வழக்கத்தையொட்டி நாங்களும் ’Pregnancy test stick’ வாங்கி  சிறுநீர் சுயபரிசோதனை செய்து கரு உருவாகியுள்ளது என்று உறுதிப்படுத்திகொண்டோம். அதன் பின் நாங்கள் யோசித்த ஒரே விஷயம் எவ்வாறு எங்கே குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது என்று.

நாங்கள் ஒரு விஷயத்தில் தெளிவாக இருந்தோம். எங்களுடைய முதல் குழந்தை பிறந்த விதம் என் மனைவிக்கு ஒரு பெரிய கசப்பான அனுபவமாக மட்டுமே இருந்தது. அதனால் நாங்கள் அதே மருத்துவரிடம் செல்வதற்கு தயாராக இல்லை. எங்கள் முதல் குழந்தை நம் ஊரில் ’Normal delivery’ என்று சொல்லக்கூடிய முறையில்தான் பிறந்தாள். ஆனால் எங்களால் அதை ’Normal delivery’ என்று ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.  அவள் பிறக்கும் சமயத்தில் என் மனைவிக்கு மருத்துவர்களால் கணக்கிடப்பட்ட ’குழந்தை பிறக்கும் தேதி’ நெருங்கும் வேளை வரை பிரசவ வலி  வராமலே இருந்தாள். அதனால் பதட்டம் அடைந்த மருத்துவர் எங்களையும் பதட்டப்படுத்தி உடனடியாக மருத்துவமனையில் சேருமாறு கேட்டுக்கொண்டார். நாங்களும் அவர் கூறியதே தெய்வவாக்கு என்று நம்பி மருத்துவமனையில் சேர்ந்தோம். நாங்கள் இன்னும் கொஞ்சம் நாள் காத்திருந்தால் பிரசவ வலி இயற்கையாக கண்டிப்பாக வந்திருக்கும். மருத்துவமனையில் சேர்ந்த பின் கர்ப்பப்பை வாய் எவ்வளவு தூரம் திறந்துள்ளது என்று மருத்துவர் அடிக்கடி சோதனை செய்துகொண்டே இருந்தார் (cervix dilation test). ஒவ்வொரு பரிசோதனையும் மரண வலி என்று மட்டும் அன்றைக்கு எனக்கு தெரிந்தது. என் மனைவியின் அலறல் சத்தம் வெளியே நின்றுகொண்டிருந்த எங்களுக்கு நன்கு கேட்டது. பிரசவ வலி வரவைப்பதற்கு பிறப்பு உறுப்பில் ஒரு ஜெல்லை (gel) வைத்தார்கள். அதற்கும் வலி வரவில்லை என்று வலியை தூண்டும் மருந்தை (drips to induce labor) உட்செலுத்தினார்கள். இதற்கு முன்னதாக எனிமா (enema) கொடுத்து குடலை சுத்தம் செய்து வைத்திருந்தார்கள். வலி தூண்டும் மருந்து உள்ளே சென்ற  சிறிது நேரத்தில் வலி எடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. என் மனைவியை பிரசவ அறைக்கு கொண்டு சென்றனர். சிறிது நேரத்தில் குழந்தையும் பிறந்துவிட்டது. குழந்தை எளிதாக வரவேண்டும் என்பதற்காக பிறப்புறுப்பின்  துவாரத்தை பெரிதாக்க கத்தியை வைத்து லேசாக கிழித்திருக்கிறார்கள். இதற்கு ஆங்கிலத்தில் episiotomy என்று பெயர். குழந்தை பெற்ற பிறகு அதை தைத்து விடுவார்கள். இது நம் ஊரில் மிகவும் சாதரணமாக நடைமுறையில் உள்ள ஒன்று. அந்த நேரத்தில் எனக்கு இதை பற்றி எதுவும் தெரியாமல் ஒரு மூடனாக நடப்பதை வேடிக்கை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன்.  முதல் குழந்தை பிறந்து சில வருடங்களுக்கு பிறகு தான் இதைப்பற்றி எல்லாம் தெரிந்து கொண்டோம். அதனால் இந்த முறை, செய்த தவறை திரும்ப செய்யக்கூடாது என்று முடிவெடுத்தோம். இம்முறை நாங்கள் இயற்க்கை முறையில் குழந்தையை பெற்றுக்கொள்வது என்று தீர்மானித்தோம். நாங்கள் தேடிப்பார்த்ததில் கொச்சியில் ‘BirthVillage natural birthing centre‘ எங்களுக்கு கொஞ்சம் நம்பிக்கையளித்தது. .

24-மே-2014: BirthVillage – யை நான் தொடர்புகொண்டு சில தகவல்களை பெற்றேன். அதன் பிறகு நான் என் மனைவிடம் பேசினேன். அவளுக்கு எப்படி நாம் கொச்சி சென்று தங்கி பிள்ளை பெற்றுகொள்வது, சிரமமாக இருக்குமே என்று யோசித்து, விருப்பமில்லை என்று கூறிவிட்டாள். நான் எவ்வளவோ எடுத்துக் கூறியும் பலனில்லை.

25-மே-2014: BirthVillage ல் இருந்து பிரியங்கா என்பவர் என் மனைவியிடம் பேசினார். அவர் பேசிய பின்பு என் மனைவி கொச்சி சென்று குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதற்கு விருப்பம் தெரிவித்தாள்.

27-மே-2014: நாங்கள் BirthVillage என்று முடிவெடுத்த பின்பு கூட எங்களுக்கு ஒரு குழப்பம் இன்னும் இருந்தது. மாதம் ஒரு முறை நாம் மகப்பேறு மருத்துவர் ஒருவரை சந்தித்து அவரிடம் ஒரு ஆலோசனை செய்யவேண்டும் என்று பிறரைப்போல் நாங்களும் எண்ணினோம். இப்போது நினைத்துப் பார்க்கும்போது அது ஒரு மூட நம்பிக்கை என்றே தோன்றுகிறது. நாங்கள் எங்கள் வீட்டினருகிலுள்ள ஒரு மருத்துவரை அணுகினோம். அவர் கரு சரியாக உருவாகியுள்ளது என்பதை உறுதி செய்ய ‘dating scan’ எடுக்க பரிந்துரைத்தார் (கட்டாயப்படுத்தினார்). அவருடைய மருத்துவமனையில் அதற்கான வசதியும் இருந்தது. நாங்களும் scanசெய்துகொண்டோம். எங்களுக்கு அந்த மருத்துவர் பேசிய விதம் மற்றும் எங்களை ஸ்கேன் செய்ய கூறிய விதம் அனைத்தும் எங்களுக்கு எரிச்சலை உண்டாகியது. விட்டால் போதும் என்று வீட்டுக்கு சென்றுவிட்டோம். அவர் எங்களுக்கு சில வைட்டமின் மாத்திரைகளை பரிந்துரைத்தார். நாங்கள் எதையும் வாங்கவில்லை. மீண்டும் அவரிடம் செல்லக்கூடாது என்று முடிவெடுத்தோம்.

31-மே-2014: நான் முறைப்படி BirthVillage ல் அவர்கள் கேட்ட முன் பணத்தை கட்டி எங்கள் குழந்தை அங்கே பிறப்பதற்கு பதிவு செய்துகொண்டேன்.

9-ஜூன்-2014: இணையத்தில் கொஞ்சம் அலசியதில் ஒரு மருத்துவமனை பற்றி கேள்விப்பட்டோம். அங்கே உள்ள மகப்பேறு மருத்துவர் சென்னையில் மிகவும் பிரபலமானவர். அவரிடம் ஆலோசனைக்காக சென்றோம். அவரை சந்திப்பதற்குமுன் அவருடைய உதவியாளர் எங்களுடைய விவரங்களை கேட்டு தெரிந்து கொண்டார். எங்களுடைய பழைய ஸ்கேன் ரிப்போர்ட் பார்த்த பிறகு மீண்டும் அதுபோல் இன்னொரு ஸ்கேன் செய்ய வேண்டும் என்று கூறினார். ”பழைய ஸ்கேனில் குழந்தையின்  இதயத்துடிப்பு பதிவாகவில்லை, அதனால் மீண்டும் எடுங்கள்” என்று பரிந்துரைத்தார். எனக்கு ஸ்கேன் எடுப்பதிலேயே உடன்பாடு இல்லை. என்னைப் பொறுத்தவரையில் அது தேவையில்லாத ஒன்று. அதைவைத்து எதை சரிபார்க்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. அப்படியே ஏதாவது சரியில்லை என்றால் அவர்களால் என்ன செய்துவிட முடியும்? ஸ்கேன் செய்வதால் கருவுக்கு பாதிப்பு இல்லை என்றும் இதுவரை உறுதி செய்யப்படவில்லை. ஸ்கேன் எடுத்து பார்ப்பது நமக்கெல்லாம் ஒரு மூடநம்பிக்கையாகவே உள்ளது  என்று நினைக்கிறேன். மறுபடியும் அதே ஸ்கேன் எடுக்க சொன்னதால்  என் மனைவிக்கும் அதில் உடன்பாடு இல்லாமல் அந்த மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியேறினோம்.

17-ஜூன்-2014: என்னுடைய மனநிலை என்னவென்றால் கர்ப்பம் என்பது நோய் கிடையாது. இதற்கும் மருத்துவருக்கும் சம்பந்தமும் இல்லை. இது அனைத்து பெண்களுக்கும் நடக்கும் ஒரு இயல்பான விஷயம். குழந்தை வரும் வரை நாம் காத்துக்கொண்டிருப்பது மட்டும்தான் நாம் செய்யும் வேலை. ஆனால் என் மனைவி மாதம் ஒருமுறை ஒரு மகப்பேறு மருத்துவரிடம் ஆலோசனை செய்து மூன்றாவது மாதத்தில் ஒரு NT ஸ்கேன் செய்து கொண்டால்தான் கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருக்க முடியும் என்று நம்பினாள். அதனால் நாங்கள் எங்கள் வீட்டின் அருகிலுள்ள மருத்துவமனைக்கு சென்றோம். அங்கே உள்ள மருத்துவர் எங்களுக்கு ஒரு ரத்தப்பரிசோதனை செய்ய பரிந்துரைத்தார். அவர்கள் மருத்துவமனையில் உள்ள பரிசோதனை மையத்திலே அதை செய்துகொண்டோம். ரத்தப்பரிசோதனை அறிக்கை கிடைத்தது. மருத்துவர் அதை பார்த்துவிட்டு அனைத்தும் சரியாக உள்ளது என்று கூறினார்.

30-ஜூன்-2014: என் மனைவிக்கு பிறப்புறுப்பின் வெளிப்புறத்தில் ஒரு கட்டி ஒன்று உருவாகியிருந்தது. இது அவளுக்கு கடந்த ஒரு வருடத்தில் நான்காவது முறை. இதற்கு ஆங்கிலத்தில் Bartholin’s cyst என்று பெயர். அவளுக்கு முதன்முறையாக இந்த கட்டி 2013 நவம்பர் மாதம் வந்தது. அப்பொழுது கட்டி அதுவாக உடையும் வரை பொறுமையாக இருக்கமுடியவில்லை. ஏனென்றால் அவளுக்கு ஒரு பயங்கரமான வலி இருந்தது. அந்த வலி வந்தால் கட்டி பழுத்துவிட்டது என்று பொருள். அந்த வலி வந்து எட்டு அல்லது பத்து மணி நேரத்தில் கட்டி அதுவாக உடைந்துவிடும். வலி தாங்க முடியாமல் அப்போது நாங்கள் வேறு வழி இல்லாமல் அருகில் உள்ள ஒரு மருத்துவமனைக்கு சென்றுவிட்டோம். அவர்கள் அவளுக்கு மயக்க மருந்து கொடுத்து கட்டியை அறுத்து வடியச் செய்தார்கள். அலோபதி மருத்துவர்கள் எப்போதுமே இந்த வலியையும் பிரச்சனையையும் தற்காலிகமாக தீர்ப்பதில் வல்லவர்கள். அவர்களிடம் இந்த கட்டி ஏன் வருகிறது என்பதற்கு பதில் இல்லை. அது மீண்டும் வராமல் இருப்பதற்கு தீர்வும் இல்லை. மறுபடியும் அவளுக்கு 2013 டிசம்பரிலும் 2014 பிப்ரவரியிலும் வந்தது. இந்த இரண்டு தடவையும் அவள் வலியை பொறுத்துக்கொண்டு காத்திருந்தாள். கட்டி அதுவாக உடைந்தது. இப்பொழுது (2014 ஜூனில், கர்ப்பமாக இருக்கும்போது) மீண்டும் வந்துள்ளது. பொதுவாக இதற்கு முன் வந்த கட்டிகள் மிக வேகமாக வளர்ந்து நான்கு அல்லது ஆறு நாட்களில் பழுத்து வடிந்துவிடும். இம்முறை கட்டி மிகவும் மெதுவாக வளர்ந்து வருவதாக தோன்றியது. என் மனைவி இரு ஹோமியோபதி மருத்துவர்களிடம் ஆலோசனை செய்து மருந்துகளும் எடுத்து கொண்டாள்.

10-ஆகஸ்ட்-2014: ம.செந்தமிழன் அவர்களின் செம்மை கூடல் சென்னையில் நடத்தும் முதல் கருத்தரங்கில் பங்கேற்கும் வாய்ப்பு என் நண்பன் மூலம் கிடைத்தது. மருந்திலா வாழ்கை முறை பற்றிய கருத்தரங்கு. எனக்கு இந்த கருத்தரங்கு ஒரு பெரிய கண்திறப்பாக இருந்தது. மருந்திலா மரபுவழி மருத்துவம் (தொடுசிகிச்சை/acupuncture) பற்றிய அறிமுகம் கிடைத்தது. கருத்தரங்கு முடியும் வேளையில் சிலர் அவரவர்களின் அனுபவங்களை பகிர்ந்துகொண்டார்கள். இயற்கை முறையில் வீட்டிலேயே பிரசவம் பார்த்த அனுபவங்களை கலாநிதி மற்றும் சந்தோஷ் ஆகியோர் பகிர்ந்துகொண்டார்கள். அவர்களின் ‘இயற்கை வழியில் இனிய பிரசவம்’ என்ற புத்தகமும் கிடைத்தது. கருத்தரங்கு முடிந்தபின் எனக்குள் ஒரே சிந்தனை, ஏன் நாமும் வீட்டிலேயே பிரசவம் பார்த்துக்கொள்ள கூடாது என்று. இதற்கு என் மனைவியை எப்படி சம்மதிக்க வைக்க முடியும் என்ற யோசனையுடன் வீடு சென்று அவளிடம் இது பற்றி பேசினேன். ஆனால் அவளுக்கு இதில் உடன்பாடு இருப்பதாக தெரியவில்லை. நானும் என் முயற்சியை கைவிடுவதாக இல்லை. ‘இயற்கை வழியில் இனிய பிரசவம்’ படித்த பின்பு எனக்கு மேலும் நம்பிக்கை அதிகரித்தது.

12-ஆகஸ்ட்-2014: என் மனைவி எனக்கு சில நாட்களுக்கு முன் அருள்ராஜ் என்பவரை அறிமுகம் செய்து வைத்தாள். அவர் கொட்டிவாக்கத்தில் ஒரு இயற்கை அங்காடி நடத்திவருகிறார். அவரும் மரபுவழி மருத்துவர்தான் என்று பின்னர் தெரியவந்தது. செந்தமிழன் அவர்களின் கருத்தரங்கு மூலம் எனக்கு மரபுவழி மருத்துவத்தில் ஆர்வமும் நம்பிக்கையும் பிறந்த்தது. என் மனைவிக்கு மருந்திலா மருத்துவத்தில் பெரிய நம்பிக்கை இருப்பதாக தெரியவில்லை. என்னுடைய வற்புறுத்தலின் பேரில் அருள்ராஜ் அவர்களிடம் தனது கட்டிக்கு சிகிச்சை எடுப்பதற்கு ஒத்துகொண்டாள். கட்டி இப்பொழுது கொஞ்சம் நன்கு வளர்ந்து வலி வர ஆரம்பமாகி இருந்தது. அருள்ராஜ் அவளுக்கு தொடுசிகிச்சை அளித்தார். அவர் உணவு முறைகளில் சில மாற்றங்களை கூறினார். பால் மற்றும் பாலினால் ஆன பொருட்களை உட்கொள்ள கூடாது, பசிக்கும்போது மட்டும் பிடித்ததை சாப்பிடவேண்டும், சத்து என்பதற்காக சுவை பிடிக்காத உணவுகளை சாப்பிட தேவையில்லை என்று கூறினார்.

21-ஆகஸ்ட்-2014: அருள்ராஜிடம் மீண்டும் தொடுசிகிச்சைக்காக சென்றோம். இம்முறை வீட்டிலேயே பிரசவம் பார்ப்பதற்கு உதவி செய்ய இங்கே யாராவது உள்ளார்களா என்று விசாரித்தோம். நாங்கள் வீட்டிலேயே எளிதாக பிரசவம் பார்த்துக்கொள்ள முடியும் என்றும், அவருடைய நண்பர்கள் சிலர் கண்டிப்பாக உதவி செய்வார்கள் என்றும் அவர் உறுதி அளித்தார்.

1-செப்டம்பர்-2014: அருள்ராஜ் அவர்கள் மூலம் எங்களுக்கு மரபு வழி மருத்துவர் வஜிர் சுல்தான் பற்றி தெரியவந்தது. நாங்கள் வஜிர் சுல்தான் அவர்களை அவருடைய acupuncture home ல் சந்தித்தோம். எங்களுடைய சந்திப்பு வெறும் பத்து நிமிடங்கள் தான் நீடித்தது. அவர்  அக்கட்டிக்கு அவர் தொடு சிகிச்சை அளித்தார். நாங்கள் கட்டியை பற்றி அவரிடம் விளக்க முற்பட்டு ஆங்கில மருத்துவத்தில் உபயோகிக்கும் ’Bartholin Cyst’ பற்றி கூறினோம். அவர் அப்போது குறுக்கிட்டு ‘இது பிறப்பு உறுப்பில் வந்திருக்கும் ஒரு கட்டி என்று குறிப்பிட்டால் போதும். Medical terminology எல்லாம் உபயோகித்தால் அதுவே நமக்கு கொஞ்சம் பயத்தை உண்டு பண்ணும்’ என்றார். ”கட்டி உடலினுடைய  பிரச்சனை அதை உடல் சரி செய்துவிடும் அதை பற்றி நீங்கள் கவலைப்படாதீர்கள்” என்றும் கூறினர். பிறகு பிரசவத்தைப் பற்றி அவரிடம் கேட்டோம். ”இப்போதைக்கு பிரசவத்தை பற்றி அதிகம் யோசிக்காதீர்கள். வீட்டிலேயே சுகப்பிரசவம் நடக்கும். தொடு சிகிச்சையாளர்களின் உதவி உங்களுக்கு எப்பொழுதும் உண்டு, நீங்கள் எதற்கும் பயப்படவேண்டம்” என்று கூறினார். அவருடைய நம்பிக்கையான பேச்சு எங்களுக்கும் நம்பிக்கையை அளித்தது. வீடு திரும்பியதும் நான் Birth Village பிரியங்காவிற்கு ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்பினேன். நாங்கள் வீட்டிலேயே பிரசவத்தை மேற்கொள்ள இருக்கிறோம் என்றும் நாங்கள் முன்பு செலுத்திய பணத்தை எங்களிடம் தர வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டோம். என் மனைவிக்கும் இதில் முழு சம்மதம் இருந்தது.

3-செப்டம்பர்-2014: வீட்டிலேயே பிரசவம் பார்ப்பது பற்றி யாரிடமும் கூறவேண்டாம் என்று என் மனைவி கூறினாள். எனக்கு அது சரியென்று படவில்லை, அதனால் நான் என் மனைவியின் அப்பா அம்மா மற்றும் அண்ணனிடம் இதைப் பற்றி கூறினேன். அவர்கள் யாருக்குமே இதில் துளியளவுகூட உடன்பாடில்லை. எனக்கும் அவர்களுக்கும் தீவிர வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது. நான் முடிவாக என் மனைவி என்ன சொல்கிறாளோ அதை செய்யலாம் என்று கூறிவிட்டேன். அவளிடம் இதைப்பற்றி பேசியபோது அவளுக்கு இப்படி சண்டை போட்டு வீட்டில் குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதில் இஷ்டம் இல்லை என்று கூறிவிட்டாள். நான் என் முயற்சியை கைவிடுவதாக இல்லை. அவள் அண்ணனிடம் “நாம் அனைவரும் வஜிர் அவர்களை சென்று சந்திப்போம் அதற்குப்பிறகு அனைவரும் சேர்ந்து ஒரு முடிவு எடுப்போம்” என்று கூறினேன் அவனும் அதற்கு ஒப்புகொண்டான்.

8-செப்டம்பர்-2014: நான், என் மனைவி, மற்றும் அவள் அண்ணன் ஆகியோர் சென்று வஜிர் அவர்களை சந்தித்தோம். . எங்களின் அனைத்து கேள்விகளுக்கும் அவர் பதில் அளித்தார். அதில் ஒரு கேள்வி ‘இப்படி வீட்டில் பிரசவம் பார்ப்பதில் ஏதாவது risk உண்டா?’ அதற்கு அவர் ‘உடல் ஒரு போதும் தவறு செய்யாது, இதில் தாயின் உயிருக்கு risk ஒன்றும் இல்லை. குழந்தையைப் பற்றி யாரும் உத்தரவாதம் அளிக்க முடியாது என்று கூறினார்’. இந்த பதில் அவள் அண்ணனுக்கு நம்பிக்கை அளிக்கவில்லை. அவன் ‘இவர் எப்படி இதுல risk இல்லன்னு சொல்றார்? இவர் over confident ல பேசுறார். இவருடைய பேச்சில் தெளிவு இல்லை’ என்று சொல்லி அவரை அப்படியே நிராகரித்து விட்டான்’. நான் ஒருவன் மட்டும்தான் வீட்டில் பிரசவம் பார்ப்பதற்கு விருப்பம் தெரிவித்தேன். மற்ற அனைவரும் என் மனைவிஉட்பட BirthVillage க்கு தான் விருப்பம் தெரிவித்தார்கள். நான் வேறு வழி இல்லாமல் என் மனைவிக்காக ஒத்துகொள்ள வேண்டிதாயிற்று. எனக்கு எப்படி யோசித்தாலும் BirthVillage ல் குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது வீட்டில் பெற்றுக்கொள்வதற்கு ஈடு ஆக முடியாது என்று தோன்றியது. வீட்டில் பிள்ளையை பெறுவது என்பது ஒரு புது அனுபவமாக இருந்திருக்கும். எனக்கும் இதில் பெரிய பிரச்னை இருப்பதுபோல் தெரியவில்லை. மரபு வழி மருத்துவர்கள் பிரசவத்தை பற்றி பேசும் போது இதைத்தான் குறிப்பிடுவார்கள் ‘பிரசவம் பார்ப்பது என்பது – நாம் பிரசவத்தை வேடிக்கை பார்க்க வேண்டும் அவ்வளவுதான்’. குழந்தை வரும்போது அதை பிடித்துக்கொள்ளவேண்டும். குழந்தை வரும் வரை காத்திருக்க வேண்டும். வேறு எதுவும் நாம் செய்யவேண்டியதில்லை. பிரசவம் பார்ப்பது என்பது அவ்வளவு இயல்பான விஷயம்தான். இதற்கு வீட்டில் பெரிய வசதி எதுவும் இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லை. ஒரு புது shaving blade மற்றும் கீழே விரிப்பதற்கு ஒரு பெரிய sheet போதுமானது. ஒரு மருத்துவமனையில் குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதை விட கண்டிப்பாக BirthVillage சிறந்ததாக இருக்கும் என்று நம்பினேன் ஆனால் வீட்டில் பிரசவம் பார்ப்பது போன்ற வசதியும் சுதந்திரமும் அங்கே இருக்குமா என்பதில் எனக்கு சந்தேகமாகவே இருந்தது. நாங்கள் BirthVillage ல் தொடர விரும்புவதாக அவர்களுக்கு தெரியப்படுத்தினேன்.

23-செப்டம்பர்-2014: நாங்கள் BirthVillage என்று முடிவு செய்த பின் இனிமேல் வேறு எந்த மகப்பேறு மருத்துவரையும் சந்திக்கக்கூடாது என்று முடிவுசெய்தோம். ஆனால் என் மனைவி anomaly ஸ்கேன் ஒன்று எடுக்க வேண்டும் என்று விரும்பினாள். எனக்கு ஸ்கேன் எடுப்பதில் உடன்பாடில்லை. அவளுக்காக ஒரு ஸ்கேன் எடுத்தோம்.

30-செப்டம்பர்-2014: இதற்கிடையில் அந்த கட்டி சிறிது குறைந்தது. வலியும் இல்லை. ஆனால் கட்டி இன்னும் இருந்தது, ஆனால் அதனால் எந்த ஒரு இடையுறும் இல்லை. பொதுவாக நம் உடம்பு, நமக்கு எது சிறந்தது என்று தீர்மானிக்கும். இந்த கட்டியை எடுத்துகொள்வோம். இந்த கட்டி பழுத்து வடிய வைத்தால் மிகவும் தீவிரமான வலி இருந்திருக்கும். குழந்தை கருவில் இருக்கும்போது அந்த வலியை கொடுக்ககூடாது என்று உடம்பு முடிவுசெய்திருக்கலாம். குழந்தை பிறந்த பிறகு தான் இந்த கட்டி வடியும் என்று எனக்கு தோன்றியது.

15-டிசம்பர்-2014: நான், என் மனைவி மற்றும் மகளுடன் கொச்சி வந்துசேர்ந்தோம். நாங்கள் முன்பே இங்கே ஒரு வீட்டை45 நாட்களுக்கு முன்பதிவு செய்திருந்தோம். வீட்டிலிருந்து BirthVilage  ஐந்து கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்தது. காரில் சென்றால் 20 நிமிடங்களில் சென்றுவிடலாம்.

27-டிசம்பர்-2014: வாரம் ஒருமுறை எங்களுக்கு பிரசவம் பார்க்க உதவி செய்பவர்களிடம் (mid-wife) சந்திப்பு இருந்தது. ஒவ்வொரு வாரமும் அவர்கள் டாப்ளர் கருவி முலம் குழந்தையின் இதயத்துடிப்பை கேட்டார்கள். இதுவும் என்னை பொறுத்தவரையில் தேவையில்லாத ஒன்று. இதில் பாதகம் ஒன்றும் இல்லை என்றதால் நான் எதுவும் கூறவில்லை. BirthVillage ல் உள்ள உணவுமுறை பரிந்துரையாளர் என் மனைவியை நிறைய தண்ணீர் குடிக்க கூறினார்கள். கால்சியம் நிறைந்த உணவுகளை அதிகம் எடுத்துகொள்ள பரிந்துரைத்தார்கள். பசிக்கும்போது பிடித்ததை சாப்பிட வேண்டும், தாகத்திற்குதான் தண்ணீர் அருந்தவேண்டும் என்பதில்தான் எங்களுக்கு உடன்பாடு இருந்தது. அவளும் அதையே பின்பற்றினாள். நம் உடல் நலத்தை பொறுத்தவரையில் நம் அறிவின் அடிப்படையில் வாழ்க்கையை அமைப்பதை விட உணர்வின் அடிப்படையில் அமைப்பதுதான் சிறந்தது. அடிக்கடி தண்ணீர் குடிக்கவேண்டும் என்பது நம் அறிவு. தாகம் ஏற்படும்போது தண்ணீர் குடிப்பது என்பது நம் உணர்வின் அடிப்படையானது.

18-ஜனவரி-2015: பிரசவத்திற்கான முதல் அறிகுறி தெரிந்தது. என் மனைவிக்கு ரத்தம் கலந்த அடர்த்தியான ஒரு திரவம் பிறப்புறுப்பு வழியாக வந்தது (mucus plug). பொதுவாக இந்த திரவம் வந்து இரண்டு நாட்களில் பனிக்குடம் உடைந்து  பிரசவம் நடக்கும். நான் சில நாட்களுக்கு முன் பசுலூர் ரஹ்மான் அவர்களின்  ‘இறைவழியில் இனிய சுகப்பிரசவம்’ என்கிற புத்தகத்தை படித்ததில் எனக்கு பிரசவம் பற்றி ஒரு புரிதல் இருந்தது. அதில் சுமார் 35 தம்பதிகள் அவர்களுடைய பிரசவ அனுபவங்களை பகிர்ந்திருந்தார்கள். அதில் தொண்ணூறு சதவிகிதம் பேர் இதைத்தான் கூறியிருந்தார்கள். முதலாவதாக பனிக்குடம் உடையும். பனிக்குடம் உடைந்த அன்று அல்லது அடுத்த நாள் குழந்தை வெளியே வரும். குழந்தை வந்த பிறகு ஒரு 30 நிமிடங்களில் நஞ்சுக்கொடி (placenta) வெளியே வரும். இதில் எதையும் நாம் பிடித்து இழுக்கக்கூடாது தேவை இல்லாமல் முக்கி வெளியே தள்ள முயற்சி செய்யக்கூடாது. குழந்தை வெளியே வரும்போதும் நஞ்சுக்கொடி வெளியே வரும்போதும் தாய்க்கு மலம் கழிக்கும் உணர்வு ஏற்ப்படும் அப்பொழுது இயல்பாக முக்கும் உணர்வு ஏற்படும், குழந்தையும் பிறந்துவிடும்.

19-ஜனவரி-2015: என் மனைவிக்கு காலையிலிருந்து அவ்வப்பொழுது கொஞ்சம் இடுப்பு வலி இருந்தது. BirthVillage ல் எங்களுக்கு ஏற்கனவே எச்சமயத்தில் வீட்டிலிருந்து கிளம்பி வரவேண்டும் என்பதை கூறியிருந்தார்கள். 45 நொடிகள் நீடிக்கும் வலி சரியாக பதினைந்து நிமிட இடைவெளியில் வரும்போது நாங்கள் வீட்டிலிருந்து கிளம்பவேண்டும். அதுபோல வலி சாயங்காலம் சுமார் நான்கு மணிக்கு வரத் தொடங்கியது. நாங்கள் கிளம்பி மருத்துவமனைக்கு போய்ச்சேர்ந்தோம். அங்கே பிரியங்கா மற்றும் டான்னா (Donna) தயாராக இருந்தார்கள். இதில் ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயம் எங்களுடைய முதல் குழந்தையும் எங்களுடன் பிரசவம் நடப்பதை பார்ப்பதற்கு (மருத்துவரின் அனுமதியுடன்) வந்திருந்தாள்.சுமார் ஆறு மணிக்கு வலி பத்து நிமிட இடைவேளியில் வந்தது. பிரியங்கா அவருடைய அனுபவத்தில் இந்த வலியின் தன்மையை பார்த்து கூடிய சீக்கிரம் குழந்தை பிறந்துவிடும் என்று கூறினார். நாங்கள் பக்கத்தில் ஒரு உணவு விடுதியில் சிற்றுண்டி சாப்பிட்ட பிறகு சுமார் ஏழு மணிக்கு BirthVillage க்கு மீண்டும் வந்தோம். இப்போது வலி ஐந்து நிமிடங்களுக்கு ஒருமுறை வந்தது. இடைவேளை குறைய குறைய வலி அதிகரித்தது. சுமார் 8.30 க்கு பனிக்குடம் உடைந்தது. அவளுக்கு முக்கும் உணர்வு ஏற்பட்டது 8.40 க்கு குழந்தையின் தலை வெளியே தெரிய ஆரம்பித்தது. 8.45 க்கு தலை முழுவதுமாக வெளியே வந்தது 8.46 க்கு குழந்தை முழுவதும் வெளியே வந்தது. எங்களுக்கு பெண் குழந்தை பிறந்தது. நஞ்சுக்கொடி இன்னும் வெளியே வரவில்லை. குழந்தை வெளியே வந்ததும் சிறிது நேரத்தில் மலமும் சிறுநீரும் கழித்து லேசாக அழுதது. பிறகு நாங்கள் பால் குடிக்க வைத்தோம். சுமார் ஒன்பது மணிக்கு தொப்புள்கொடியை வெட்டலாமா என்று பிரியங்கா கேட்டார். என்னுடைய புரிதலின்படி நஞ்சுக்கொடி வந்தபின் தொப்புள்கொடியை துண்டிப்பது சிறந்தது. நஞ்சுக்கொடி வரும்வரை நாம் சிறிது நேரம் காத்திருக்கலாம் என்று கூறினேன். ஆனால் பிரியங்கா அவர்கள் நாம் கொடியை வெட்டிவிட்டு நஞ்சுகொடியை வெளியே இழுக்கவேண்டும் என்று கூறினார். எனக்கு அதில் உடன்பாடில்லை அதே சமயத்தில் என்னால் அந்த சூழ்நிலையில் அவர்களிடம் தீர்க்கமாக பேசவும் முடியவில்லை. ஒன்றும் நடந்துவிடாது என்ற நம்பிக்கையில் அதற்கு நான் ஒத்துக்கொண்டேன். ஒரு விரல் நீளத்திற்கு தொப்புள்கொடியை விட்டு வெட்டினார். பிறகு அதை பிளாஸ்டிக் கிளிப் மூலம் கட்டினார். அதன் பின் தொப்புள்கொடியை பிடித்து இழுத்து நஞ்சுக்கொடியை வெளியே இழுத்தார். நஞ்சுக்கொடி வெளியே வந்ததும் எங்களிடம் காண்பித்த பிறகு அதை அப்புறப்படுத்தினார். பிரியங்கா என் மனைவிக்கு இரத்தப்போக்கு சிறிது அதிகமாக உள்ளது என்று கூறினார். எங்கே அவள் மயங்கி விடுவாளோ என்ற பதட்டத்துடன் இருந்தார். அவளுக்கும் சிறிது தலை சுற்றல் இருந்தது. நாங்கள் ஒருவாறு சமாளித்து கொஞ்சம் தூங்கலாம் என்று முயற்சி செய்தோம். சுமார் பதினோரு மணி அளவில் அவளுக்கு தீவிரமான வயிற்று வலி இருந்தது. அவள் கிட்டத்தட்ட மயங்கும் நிலைக்கு போனாள். நல்லவேளையாக அவளுக்கு மயக்கம் வரவில்லை. நஞ்சுக்கொடியை பிடித்து இழுக்காமல் இருந்திருந்தால் இந்த அளவுக்கு வலியும் ரத்தபோக்கும் இருந்திருக்காது என்று எனக்கு தோன்றியது. வலியினால் எங்களால் இரவு முழுவதும் தூங்க முடியவில்லை. வலி படிப்படியாக குறைய ஆரம்பித்தது. இரத்தபோக்கும் குறைய ஆரம்பித்தது. எனக்கு சற்று ஆறுதலாக இருந்தது. அடுத்த நாள் காலை ஏழு மணிக்கு வலி நன்றாக குறைந்துவிட்டது. இப்பொழுதுதான் அவளால் ஒரு மணி நேரம் தூங்க முடிந்தது. தூங்கி எழுந்து குளித்தபின் இயல்பாக இயங்க முடிந்தது, புத்துணர்வாகவும் இருந்தாள். நாங்கள் மதியம் 12 மணிக்கு வீடுதிரும்பினோம். இது எங்கள் வாழ்நாளில் மறக்கமுடியாயாத அனுபவமாக இருந்தது.

இந்த அனுபவத்தின் மூலம் நான் சிலவற்றை கற்றுக்கொண்டேன். அடுத்து எனக்கு குழந்தை பிறந்தால் சில தவறுகளை நான் சரி செய்ய விரும்புகிறேன். அவற்றில் சில கீழே.

1. எந்த வித ஸ்கேனும் செய்யக்கூடாது. அலோபதி மகப்பேறு மருத்துவர்களை சந்திக்கவே கூடாது.

2. நஞ்சுக்கொடி இயற்கையாக வெளியே வரும்வரை பொறுமையாக இருக்க வேண்டும்.

3. பிரசவத்திற்காக கொச்சி செல்லத்தேவையில்லை. பிரசவத்தை வீட்டிலேயே பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். தேவைப்பட்டால் மரபுவழி மருத்துவர்களின் உதவியை பெற்றுக்கொள்ளலாம்.

இக்கட்டுரையில் குறிபிட்டுள்ள மரபுவழி மருத்துவர்கள் மற்றும் BirthVillage முகவரி மற்றும் தொலைபேசி எண்கள்.

வஜிர் சுல்தான் – 98414 65989
அருள்ராஜ் – 98402 99080

BirthVillage – http://birthvillage.in/
No.52, Maplachery Road,
Near SBI, Vyttila, Cochin- 682019
98952 83189
0484 – 40431890484 – 4043189